 |
καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε..
Πόσο επίκαιρα είναι στις μέρες μας τα συνθήματα εκείνης της περιόδου; Έχουμε άραγε όλοι μας «ΨΩΜΙ» ; Έχουμε άραγε Δημόσια Δωρεάν και ποιοτική «ΠΑΙΔΕΙΑ» ; Ζούμε σε μια ευνοημένη κοινωνία με «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»; Δυστυχώς η σημερινή εικόνα είναι αμείλικτη.
Η μείωση του αριθμού των νέων- και όχι μόνο- συμπολιτών μας που είναι αντιμέτωποι με τη «φτώχεια» και την ανεργία είναι το πρώτο ζητούμενο. Η ενίσχυση και αναβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα .Για την ελευθερία του πολίτη χρειάζονται ακόμη σημαντικές παρεμβάσεις για άμβλυνση των κάθε μορφής εξουσιών, που δυναστεύουν τους πολίτες.
Η μεγαλύτερη τιμή στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, δεν είναι οι εκδηλώσεις και τα στεφάνια σε μνημεία. Είναι προστάγματα για ένα Δικαιότερο Κόσμο, για μια Δίκαια αναδιανομή του πλούτου, για ένα Δικαιότερο Φορολογικό Σύστημα, για ένα δυνατό Δημόσιο και ποιοτικό σύστημα Παιδείας και Υγείας. Προστάγματα για ένα ασφαλέστερο Πλανήτη. Προστάγματα για μια «Πράσινη» Ανάπτυξη, φιλική προς το περιβάλλον. Προστάγματα για την Ενίσχυση και διεύρυνση της Δημοκρατίας μας με ενδυνάμωση των θεσμών συμμετοχής και λαϊκού ελέγχου.
«Το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη Λαϊκή». Οφείλουμε με τους σημερινούς μας πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες να το τιμήσουμε. Οφείλουμε να κάνουμε τις Αξίες και το όραμα εκείνων των φοιτητών πρόσταγμα για την ζωή μας. Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, χαμένοι είναι οι αγώνες που δεν δόθηκαν.
